İnstagram’ın sahte hayatları ve hobisiz toplum

Bugün 1 temmuz, yaz aylarının en hareketli dönemine girdik artık. Bundan sonra, summer time sadness şarkısını rahatlıkla açabiliriz. Neyse artık kafamız rahat ibb krizi atlatıldı. Herkes rahat bir nefes aldı, çok şükür.

Konudan sapmadan devam etsem iyi olacak. Bugün yazmak istediğim mesele başlıkta gördüğünüz gibi sosyal medyada insanların kendini göstermek istediği konum ve realite ile alakalı. Bu esasen facebook’un yaygınlaşmasından 3-4 sene sonra ortaya çıktığını düşündüğüm bir sorun. Facebook ilk açıldığında insanlar daha samimi fotoğraflar paylaşıyorlardı ama işin rengi giderek değişti ve bir güç mücadelesi gün yüzüne çıktı. İnstagram ile birlikte sanallaşmanın zirvesini görüyoruz. Bu yakın çevremiz veya kendimizde de olabilir. Dürüst olmakta fayda görüyorum. Öncelikle kendimizi sonra çevremizde, iş ortamında, sınıfımızda veya uzaktan tanıdık dediklerimizi göz önüne alalım. Hangimiz sosyal medyada doğal davranmaya çalışıyor ? Belki hiçbirimiz. Fotoğraf paylaşmak için kurulan bir uygulamada yalnızca kendi fotoğraflarını paylaşan birisi ne kadar samimi ? Kafamda deli sorular, bunları düşününce aklıma narsizm gibi kavramlar hücum ediyor.

Yaşadığımız hayatın sorunlarını gönderilerdeki sahte gülümsemelerle örtmeye çalışmamız aslında hayattan ne kadar az zevk aldığımızı gösteriyor. Özellikle çiftlerin bu konumu kendini belli ediyor. Cıvık ilişkilerini sürekli sanal ortamda paylaşarak farkında olmadan ilişki kurumunu ayaklar altına almayı hedefliyorlar. Bunu yapan milyonlar var. Paylaşıma karşı değilim paylaşımlara ama dozunda yapılması en iyisi.

Hobisizlik

İsteyen istediğini paylaşsın, umrumda değil fakat türk milleti ciddi anlamda hobisiz bir millet. İş sahibi olan veya olmayan ben işsizlik olarak görüyorum instagramda geçirilen süreyi. Ben girmiyorum değil, sanırım geçen seneydi günde ortalama 2 saat takıldığımı gördüm hareketler kısmında. Hafiften kendimi düzeltmeye başladım. Şu anda en fazla 30 dk bakıyorum gün içinde. Neşeli bir uygulama, asla laf etmem ama bizim milletin hobiye ihtiyacı var. Hobi için para yok demeyin, sigaraya para ayıran millet isterse en kral hobilere sahip olur. Sağlık en önemlisi, buna yönelik aktiviteler geliştirilebilir.

Son olarak ;

Yanlış anlaşılmasın, burada beylik lafları edecek bir konumum yok. Ben de kendime çeki düzen vermeye çalışan sade bir vatandaşım. Kitap okumaya, gezmeye, araştırmaya, spora vakit ayırmaya çalışıyorum. Umarım, araştırmalarda sosyal medya kullanımında üst sıralarda çıkmadığımız günleri görürüz. Selametle 🙂