derinlerde bir yerlerdeyim
zifiriyim, karanlık dehlizlerde yürüyorum.
kim olduğumu unutuyorum, başka birisiyim artık.
başkalaşıyorum
herhangi biriyim sadece,
gün geçtikçe sıradanlaşıyorum
yarınlar beni beklemiyor, bugün var sadece o da kayıp gidiyor ellerimden.
gündüzlerime karanlık çöküyor..
tükeniyorum…
Bunu beğen:
Beğen Yükleniyor...
İlgili
birtakimyazilar hakkında
hayal kurmanın sınırlarını zorlamak üzere yaratıldığına inanan ve biraz fazla karamsar bir adem elması. hayata bakış açısında yıllardır aynı esneklikle bakmayı başarabilmiş bir robot.
Bu yazı
edebiyat kategorisine gönderilmiş ve
ölüm,
bakma,
boşuna,
intihar,
karanlık,
psikoz,
sevgi,
tükenmek,
uzaklara,
yalnızlık ile etiketlenmiş.
Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.
Üretken ise sıradan değilsin… Kendine haksızlık etme…
üretkenimdir ama ne bileyim bazen insan böyle düşünüyor…