“İşte böyle sabahlarda, sokakları bir ağaca dayanıp nereye gideceği üstünde yazmayan bir hayali tramvay beklemek bahanesiyle düşünmek; yahut da adımlarım uykulu, başım düşüncesiz, yalnız tatlı, yumuşak, şehvetli diyebileceğim bu ağır havayı koklayarak ne hisse ne fikre benzeyen meçhul yumuşak düşüncelerle dükkanların içinde uyuklayanları, ağır ağır yorgun geçen insanları, camekanların içindeki lüzumsuz eşyayı, hatta büyük mağazalardaki muhteşem kadın mankenlerini seyrederek dolaşmak çok zevklidir.”
Sait Faik Abasıyanık’ın Barometre öyküsünden alıntıdır.
Düşünmektir hayat, Yorulmaktır hayat sevgiliyi düşünürken, Selam vermektir hayat başının üstünden geçen martılara.